Stichting Het 20ste-eeuwse Lied ~ 20th Century Song Foundation

Helena Rasker, mezzosoprano ~ photo copyright joris jan bos fotografie


		CIRCLES Young-Hee Kim sopraan Joan Berkhemer viool Nadia David cello Gabi Pivon fluit Alexei Ogrintchouk hobo Reinild Mees piano Mirjam Grote Gansey decor

		Zes kamermusici ‘from all over the world’ (Korea/Spanje, Roemenië, Hongarije, Rusland, Nederland) vinden elkaar in dit programma, waarbij ieder een componist uit zijn/haar geboorteland meebrengt. Zij spelen in een steeds wisselende bezetting, in een speciaal ontworpen decor. Het thema ‘Circles’ wordt zowel inhoudelijk als visueel uitgebeeld. De musici vormen met elkaar een kring en spelen in een cirkelvormige opstelling, waarbij het podium op verschillende manieren wordt bespeeld. Het programma wordt geopend met de compositie ‘Círculo’ van Joaquin Turina, daarna volgen werken van Isang Yun, Dmitri Sjostakowitsj, Leo Smit, Alphons Diepenbrock, György Kurtág, Antal Doráti, Georges Enescu, Joaquin Rodrigo en Manuel de Falla. Repertoire Joaquin Turina – Círculo voor viool, cello en piano Isang Yun - lmages voor fluit, hobo,viool en cello Dmitri Sjostakowitsj – Romanzensuite (Alexander Blok) voor sopraan, viool, cello en piano pauze Leo Smit – Suite voor hobo en cello Alphons Diepenbrock – Hymne voor viool en piano György Kurtág – Kafka-Fragmente voor sopraan en viool (selectie) Antal Doráti – Cinq Pièces voor hobo solo Georges Enescu – Cantabile & Presto voor fluit en piano Joaquin Rodrigo – Dos Poemas de Juan Ramón Jiménez voor sopraan en fluit De Falla – Psyche voor sopraan en 5 instrumenten Biografieën Young-Hee Kim Joan Berkhemer Nadia David Gabi Pivon Alexei Ogrintchouk Reinild Mees Mirjam Grote Gansey Na het voltooien van haar opleiding aan de Zuid-Koreaanse Seoul National University zette de sopraan Young-Hee Kim haar zangstudie voort aan de Escuola Superior de Canto in Madrid bij de legendarische Lola Rodriguez Aragon. Ze maakte haar succesvolle concert - en opera debuut in producties waarin ook Victoria de los Angeles optrad. Al gauw werd Young-Hee Kim een veelgevraagde soliste in de Spaanse opera en concertzalen. Zij won tal van prijzen op belangrijke concoursen in o.a. Geneve, Madrid, Turijn en Londen, en zong met gerenommeerde orkesten o.a. als het Koninklijk Concertgebouworkest, RAI Orchestra, Orchestre de la Suisse Romande, Spaanse Radio en TV orkest (RTVE), het Spaanse Nationale Orkest, en het Orchestra of Barcelona, met dirigenten als Charles Dutoit, Herbert Blomstadt, Rafael Frühbeck de Burgos, Edo de Waart, Jean Fournet, Michel Plasson, Hartmut Haenchen, Antoni Ros Marba, Louis Langree, Ed Spanjaard, Julian Reynolds, Niels Muus. Young-Hee Kim trad op in operaproducties in de Opera de la Bastille (Parijs), de Nederlandse Opera, Teatro de la Zarzuela (Madrid), Sevilla, Oviedo, Opera di Torino, Opera Zuid, en was zangsoliste in uitvoeringen van het ballet dat Rudi van Dantzig maakte op "Die vier letzte Lieder" van Richard Strauss, in het Grand Théatre de Genève en Aalto Opera (Essen). Door haar bijzondere muzikale flexibiliteit is Young-Hee Kim ook vaak te horen als recitalzangeres en in kamermuziek. Zo heeft ze regelmatig opgetreden met het Cello Octet Conjunto Iberico tijdens het Rostropovich Festival in St. Petersburg, in het Noorse Bergen Festival, het Spaanse Cadiz (Manuel de Falla Festival), het Pablo Casals Festival en cello festivals in Beauvais, Toulouse en Warsawa. Recentelijk werd met het Cello Octet Conjuncto Iberico een CD opgenomen gewijd aan Spaanse muziek. Door haar grote affiniteit met de Spaanse taal en cultuur en warme persoonlijkheid is Young-Hee Kim een belangrijke vertolkster van het Spaanse repertoire. Recent heeft Young-Hee Kim met het Barok ensemble Musica ad Rhenum onder leiding van Jed Wentz opnamen gemaakt van Mozart’s "Mitridate" en "Muziek op een statig huis" (kasteel Amerongen).en ook “Dido and Aeneas “ van Purcell. Recent zong ze in de wereldpremiere van de opera “De Satansfles” onder leiding van Niels Muus waarin Young-Hee Kim haar grote affiniteit met modern repertoire liet blijken. Onlangs, tijdens het Holland Festival 2005, zong zij een van de drie hoofdrollen bij De Nederlandse Opera in ‘Rage d’amours’ en de ‘McGanagall Lieder’ van Rob Zuidam.

		Joan Berkhemer (1951) is een veelzijdig musicus. Hij is violist, componist en dirigent. De viool staat echter centraal in Berkhemer’s muzikale leven. Als solist en kamermuziekspeler heeft hij een internationale reputatie. Hij won een aantal nationale en internationale prijzen w.o. de 1ste prijs Oscar Back concours,de Prix d‘excellence en 1ste prijs Kamermuziek Concours Colmar. Als solist trad hij op met het Koninklijk Concertgebouw Orkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Nederlands Kamerorkest, alle orkesten van de Nederlandse Omroep,de meeste provinciale orkesten en een aantal buitenlandse orkesten waaronder het Festivalorkest van Louisville (USA) het Radio Orkest van Saarbrücken en Camerata Bern. Hij voerde vioolconcerten uit van Walton, Berwald, Goldmark,Berg,Bartok. Stravinsky, Szymanovski, Brahms, Mendelssohn, Beethoven,Bruch,Rawsthorn, Dvorak e.v.a. Samen met pianiste Klara Würtz en celliste Nadia David vormt hij het Klaviertrio Amsterdam en maakte daarmee vele tournees door Europa, Noord en Zuid Amerika, Israel en Indonesië. Hij heeft een aantal CD’s gemaakt voor Erasmus en Donemus, o.a. het vioolconcert van Keuris samen met het Radio Philharmonisch Orkest en de pianotrio’s van Mendelssohn met het Klaviertrio Amsterdam. Joan Berkhemer componeerde genrestukken voor viool en cello, kamermuziek, liederen, werken voor symfonieorkest, een operette op tekst van Lodewijk de Boer, drie vioolconcerten, filmmuziek (o.a. bij “Bos partizanan” en “Lijmen het been”), bewerkingen voor strijkorkest van pianosonates van Beethoven(op.111) en van de Lisztsonate. Deze laatste werken werden in première gebracht door Camerata Bern in 1992. Dit beroemde ensemble nam de "Lisztsonate" in datzelfde jaar mee op tournee door Noord-Amerika en Canada, met als hoogtepunt een zeer succesvolle uitvoering in de Carnegie Hall te New York. In 1995 maakte Joan Berkhemer zijn opmerkelijk debuut als dirigent bij de Italiaanse Opera van Amsterdam met 10 uitvoeringen van “Cavalleria Rusticana”en “I Pagliacci”. Vanaf dat moment is hij een veelgevraagd dirigent, met een grote affiniteit voor opera en het klassieke en (laat)romantisch repertoire.

		Celliste Nadia David werd geboren in Boekarest, Roemenie. Ze begon al vroeg met haar cellostudie aan het muzieklyceum "George Enescu" en later aan de Muziek Academie in Boekarest. In 1972 emigreerde zij met haar familie Israel waar zij verder studeerde bij professor Uzi Wizzel aan de Ruben Academy of Music in Tel Aviv. Ze vestigde zich in Holland in 1973 waar zij aan het Amsterdams Conservatorium afstudeerde. Na nog een extra jaar studie bij de bekende cellist André Navarra in Detmold (Duitsland) kreeg Nadia in 1982 de "Prix d'Exellence"uitgereikt, de hoogste onderscheiding van de Nederlandse regering voor jonge solisten. Daarna volgden vele optredens in binnen- en buitenland. In 1983 maakte Nadia haar debuut in Amsterdam in het Concertgebouw. Zij gaf recitals in Londen, Parijs, Spanje, Israel en speelde vele malen voor radio en televisie. Als soliste trad zij op bij het Radio Symphonie Orkest, het Zeelands Orkest en andere Nederlandse orkesten. In 1987 maakte ze haar debuut in de USA tijdens het Kentucky Summer Festival met het celloconcert van Dvorak en Bruch's Kol Nidrei, begeleid door het Louisville Symphony Orchestra. Samen met violist Joan Berkhemer en pianiste Klara Würtz richtte zij het Klaviertrio Amsterdam op. Dit zeer succesvolle trio maakte concerttournees door Italië (Rome), Spanje ,Frankrijk, Oostenrijk (Salzburg), Duitsland, Griekenland (Athene), Zuid-Amerika (Colombia), de USA (New York, Washington DC) en Israel (o.a. bij het bezoek van de Nederlandse premier aan Jeruzalem). Het Klaviertrio Amsterdam maakte verscheidene CD's. De CD met Mendelssohn Trio's werd door de New Yorkse criticus Harris Goldsmith in het International Record Review verkozen tot "the best CD of the year 2000". Nadia was enkele jaren hoofddocente cello aan het Conservatorium van Amsterdam.

		Fluitiste Gabi Pivon werd geboren in 1968 en begon met muziekonderwijs in Abony en later in Szeged. In 1986 won ze de eerste prijs bij het nationaal concours voor houtblazers in Györ en werd onmiddellijk toegelaten tot de Franz Liszt Muziek Academie in Budapest. Van 1988-1990 was ze eerste fluittist van het MAV Symphonie Orkest en vanaf 1990 van het Symphonie Orkest van de Hongaarse Radio. Ze participeerde in diverse producties van het Budapest Festival Orkest vanaf 1990 en werd vast lid vanaf 1992.


		Alexei Ogrintchouk begon op zijn zesde met pianolessen, maar stapte al snel over op de hobo. Hij volgde lessen aan de Gnessin College in Moskou en soleerde al op zijn dertiende in Rusland, Europa en Japan. In 1995 werd hij toegelaten aan het Conservatoire National Supérieure de Musique de Paris waar hij slaagde met eerste prijzen voor hobo en kamermuziek. Zijn docenten waren onder anderen Maurice Bourgue, Jaques Tys en Jean-Louis Capezzali. Alexei Ogrintchouk won verschillende prijzen, onder andere de eerste prijs in de International Geneva Contest (1998). Hij kwam in oktober 1999 naar Nederland voor een baan als eerste solohoboïst van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. In 2002 won hij in Frankrijk twee Victoires de La Musique: de publieksprijs en de prijs voor de ‘buitenlandse artiest van het jaar’. Sinds augustus 2005 is hij solohoboïst van het Koninklijk Concertgebouworkest. Alexei Ogrintchouk combineert zijn orkestbaan met diverse andere activiteiten. Als solist werkte hij met dirigenten als Kent Nagano, Iván Fischer, Michel Plasson, Daniel Harding, Lev Markiz en Fabio Luisi. Hij speelde kamermuziek met onder anderen Gidon Kremer, Thomas Quasthof, Radu Lupu, Yean-Yves Thibaudet, Maurice Bourgue en Sarah Chang. Alexei Orgrintchouk doceert aan de Royal Academy of Londen en aan het Rotterdams Conservatorium. Vlak na zijn aantreden bij het Koninklijk Concertgebouworkest werd hij door de BBC geselecteerd als New Generation Artist. In de seizoenen 2005-06 en 2006-07 zal hij in die hoedanigheid als solist optreden met alle orkesten van de BBC.

		Na haar opleiding bij Gérard van Blerk(Amsterdam) Noël Lee(Parijs) en Malcolm Frager(USA) concentreerde de Nederlandse pianiste Reinild Mees zich op het begeleiden van zangers en instrumentalisten in recitals. Ze treedt veelvuldig op, ook in radio- en televisieuitzendingen. Naast het begeleiden van masterclasses van zangers als Elisabeth Schwartzkopf, Irmgard Seefried en Galina Vishnyevskaya speelde ze ook vaak als begeleidster bij internationale competities zoals bijvoorbeeld het Koningin Elisabeth Concours te Brussel. Als vocal coach gaf Reinild les op het Conservatorium van Amsterdam, het Europese Centrum voor Opera en Vocale muziek te Gent, de Opera Studio Nederland en aan de faculteit muziek van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Voor het platenlabel Channel Classics maakte Reinild Mees een tiental CD’s met liederen van Robert Schumann, Franz Schreker, Ottorino Respighi en Karol Szymanowski, waarvoor zij zeer lovende recensies van internationale muziekbladen als Gramophone, Fono Forum, Musica en Luister kreeg. In 2004 ontving zij de Szymanowski - Award en de onderscheiding "Merit of Polish Culture" voor haar initiatief tot het uitbrengen van de 'Complete Songs' van Karol Szymanowski op CD. Recentelijk werden de Szymanowski cd's bekroond met de FRYDERYK AWARD, de meest prestigieuze muziekprijs in Polen voor de beste opname van Poolse muziek in 2004. In 1998 richtte de pianiste de Stichting Het 20ste-eeuwse Lied op, om het vocale oeuvre van “vergeten” liedcomponisten uit de vorige eeuw weer onder de aandacht te brengen. Als artistiek leidster van deze stichting stelt zij programma’s samen onder de titel ‘Spotlights’. In deze programma’s wordt steeds een specifiek onderwerp belicht. Bijvoorbeeld een componistenportret, een schrijver wiens werken door verschillende componisten zijn getoonzet of een theatraal thema. Het zijn als het ware geïllustreerde recitals, waarin telkens een visueel element, regie, declamatie of een mondelinge toelichting de muziek ondersteunt. Het repertoire wordt gevormd door liederen, meestal uit het interbellum, die worden uitgevoerd door gerenommeerde zangers.

		De decor- en kostuumontwerpster Mirjam Grote Gansey heeft vele theater-, opera-, dans-, film- en televisieproducties op haar naam staan. Zo ontwierp zij voor klassiek toneel zoals Racine’s Phèdre en Andromaque, Ibsens’ Wanneer wij doden ontwaken, Vrouw van de Zee en Spoken, Tjechovs Kersentuin en Drie Zusters, Vondels Gijsbrecht van Aemstel en Groot en Klein van Botho Strauss, ook voor dans en film, zoals George’s Day Out en De Feeks en de films de Vuurtoren van Pieter Verhoeff en Walden van Lodewijk de Boer. Onder de opera’s die zij heeft vormgegeven behoren Woutertje Pieterse van Konrad Boehmer, Orfeo ed Euridice van Gluck, Mahagonny van Weill, der Fliegende Hollander van Wagner, Rusalka van Dvorak, Creon van Huub Kerstens en recentelijk Bonifacius en Pelléas et Mélisande. Zij ontwierp decors voor grote spektakels, zoals voor de opening van het Luxortheater in Rotterdam, en ook theatrale kunstwerken, installaties en entreehallen. Op de prestigieuze Quadriënnale van Praag won zij de Gouden Medaille voor haar werk. Mirjam Grote Gansey doceert aan verschillende academies in Nederland en Belgie.

		terug naar boven