| |
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Productie Stichting 20ste-eeuwse Lied
Misschien was Leonard Bernstein (1918 - 1990) zèlf nog wel onvergetelijker dan zijn songs. Hij was immers niet alleen songwriter, maar ook componist van grootse muziektheaterstukken (West Side Story), symfonieën en diverse composities voor uiteenlopende bezettingen, waarin hij veelal jazz en Latijns-Amerikaanse elementen op een volstrekt originele manier verwerkte. Maar niet alleen dat. Hij was ook een fantastische pianist, een origineel en behendig improvisator aan de piano, een ongeëvenaarde dirigent (Mahler!), musicoloog en muziekfilosoof, componist van opera's, balletten, film- en toneelmuziek, musicals (Candide). Minstens even beroemd zijn zijn Young People's Concerts, waarmee hij een hele generatie jonge Amerikanen de liefde voor muziek bijbracht. Het historische concert, in december 1989, aan beide zijden van de toen gesloopte Berlijnse muur, stond onder zijn leiding. Een kaleidoscoop van de composities van dit charismatische genie wordt zichtbaar en hoorbaar in het programma The unforgettable songs van Leonard Bernstein. Liederen van Bernstein alsook bekende songs uit zijn musicals, worden hierin gezongen door de állerbeste, temperamentvolste zangers met Amerikaans bloed of in Amerika opgeleid. Zij interpreteren o.a. de cyclus I Hate Music, recepten uit La Bonne Cuisine, delen uit Candide en West Side Story. Het programma zal, geheel in de geest van Bernsteins eigen televisieshows worden toegelicht vanachter de piano door Reinild Mees. Tussenspelen voor trompet en piano completeren het programma.
|
|
| |
|
|
| |
|
Programma repertoire (aanpassingen en volgorde voorbehouden)
Uit Chichester Psalms (1965)
Psalm 23 |
trompet en piano |
| | |
Uit Mass (1971)
A Simple Song |
tenor en piano |
| | |
Uit 1600 Pennsylvania Avenue (1976)
Take care of this house |
sopraan en piano |
| | |
Two Love Songs (1949)
Extinguish My Eyes
When My Soul Touches Your's | tenor en piano |
| | |
I Hate Music! (1943)
Jupiter has seven moons
My mother says
I hate music!
A big Indian
I'm a person too | A cycle of Five Kids Songs for Soprano and Piano |
| | |
Uit On the Town (1944)
Lucky to be me |
trompet en piano |
| | |
Uit Trouble in Tahiti (1952)
What a Movie |
sopraan, trompet en piano |
| | |
Uit Candide (1956/revisie in 1989)
It must be so
Oh, happy we
This World (Candide's Lament |
tenor en piano
sopraan, tenor en piano
tenor en piano |
| | |
Uit Five Pieces for Brass (1948)
Rondo for Lifey |
trompet en piano |
| | |
| Piccola Serenate | sopraan en piano |
| Silhouette Galilee (1951) | sopraan, trompet en piano |
| | |
Uit Arias and Barcarolles (1988)
Greeting |
tenor, trompet en piano |
| | |
La Bonne Cuisine - Four Recipes (1948)
Plum Pudding
Queues de Boeuf (Ox-tails)
Tavouk Gueunksis
Rabbit at Top Speed | sopraan en piano |
| | |
Uit West Side Story (1957)
Something's Coming
I feel pretty
Meeting scene
Maria
Balcony scene
Somewhere |
tenor, trompet en piano
sopraan, tenor, trompet en piano
sopraan, tenor, trompet en piano
tenor, trompet en piano
sopraan, tenor, trompet en piano
sopraan, trompet en piano |
| | |
Uit Arias and Barcarolles
Nachspiel |
sopraan, tenor, trompet en piano |
|
|
|
| |
|
|
| |
|
BIOGRAFIEËN
De Amerikaanse sopraan Claron McFadden maakte haar operadebuut in 1985 op het Holland Festival in Hasse's l'Eroe Cinese (dirigent: Ton Koopman). Na dit succes werd ze uitgenodigd door de Opéra Lyrique du Rhin voor een productie van Rameau's Anacreon. Sindsdien treedt ze regelmatig op in binnen- èn buitenlandse operaproducties. Naast haar operacarrière heeft Claron McFadden een grote reputatie verworven als concertzangeres met zowel traditioneel als modern repertoire. Ze trad op met dirigenten als Leopold Hager, Sergiu Commissiona, Edo de Waart, Hartmut Haenchen, Reinbert de Leeuw, René Jacobs, Ton Koopman, Trevor Pinnock, Neëme Jarvi. Ook maakte zij uitgebreide tournee's met William Christie (met Purcell's Dido en The Fairy Queen), en het Freiburger Barock Orchester. Claron McFadden heeft vele opnamen gemaakt, waaronder Acis and Galatea van Händel, gedirigeerd door Robert King (met wie ze in 1993 Händel's Ottone opnam), Haydn's Orfeo en Gluck's Paride ed Elena (beide opera's met La Stagione Frankfurt o.l.v. Michael Schneider), Rameau's Les Indes Galantes (met William Christie) en Il Ritorno d'Ulisse in Patria van Monteverdi (met René Jacobs). Hoogtepunten van afgelopen seizoenen waren de vele optredens op festivals zoals op het festival van Aix en Provence, het Glyndebourne Festival (UK), het Holland Festival, het Holland Festival Oude Muziek, het Festival van Budapest, Bregenz en Salzburger Festspiele. Daarnaast de vele concerten met o.a. het Residentie Orkest en Heinrich Schiff, het London Philharmonisch Orkest, het BBC Symphony, het Nederlands Kamerorkest in de Grote Zaal van het Concertgebouw, in Bach's cantate Jauchzet Gott en met Andriessen's Miroire de Peine. Ze was ook te horen in Rossini's L'Italiana in Alger in Covent Garden (als understudy van Judith Howarth als Elvira), bij de Nederlandse Opera als Soeur Constance in Dialogue de Carmélites en in Noah van Guus Jansen, in Rêves d’un Marco Polo en Kopernikus van Claude Vivier, in L’incoronazione di Poppea, in Théatre de Chatelet (1995), in Purcell's King Arthur, en in de rol van Donna Elvira in Don Giovanni bij Opera North. O.l.v. John Eliot Gardiner heeft Claron McFadden Bach Cantates opgenomen, was zij te horen in juli ’99 in the Mask of Time van Tippet o.l.v. Andrew Davis als openingsconcert van de Proms 1999 in Londen en het jaar daarop in de Proms 2000 in Schoenberg’s Pierrot Lunaire, in Cavalli’s Ercole Amanta te Boston en Tanglewood, in een tournee met L’Europe Galante o.l.v. Fabio Biondi door Japan en met het London Philharmonisch Orkest o.l.v. Dirk Brossé. Afgelopen engagementen waren o.m. diverse operaproducties bij de Nederlandse Opera zoals Claude Vivier’s Rêve d’un Marco Polo, Les Indes Galantes van Rameau met het Orkest van de Achttiende Eeuw en optredens bij Kings Consort, Les Musiciens du Louvre, Musica Antiqua Köln en La Stagione Frankfurt.
De Amerikaanse, in Nederland woonachtige sopraan Roberta Alexander geniet internationale faam; onvergetelijk zijn haar interpretaties van bijvoorbeeld de titelrol in Janaceks Jenufa (in het Glyndebourne Festival), Mimì in Puccini's La Bohème, en in het bijzonder de grote Mozartrollen zoals Fiordiligi (Cosi fan tutte), Donna Elvira (Don Giovanni) en Vitellia (La Clemenza di Tito). Roberta Alexander trad veelvuldig op in de Metropolitan Opera New York, het Royal Opera House Covent Garden en de operahuizen van Berlijn, Hamburg, Wenen, Zürich, Amsterdam en Venetië.
Naast haar operacarrière wordt Roberta Alexander evenzeer gewaardeerd als concertzangeres. Ze trad op met de Wiener Philharmoniker, met het London Symphony Orchestra, het Koninklijk Con¬certgebouw Orkest, het Cleveland Orchestra en het orkest van de Bayerische Rundfunk en werkte samen met dirigenten als Vladimir Ashkenazy, Sir Colin Davis, Carlo Maria Giulini, Bernard Haitink, Nikolaus Harnoncourt, James Levine, Zubin Mehta, Leonard Slatkin, Edo de Waart en David Zinman. Met Seiji Ozawa en het Boston Symphony Orchestra zong ze in Mendelssohn's A Midsummernight's Dream en Tsjaikovsky's Roméo et Juliette. Copland's In the beginning voerde ze uit met Michael Tilson Thomas en het San Francisco Symphony Or¬chestra.
Roberta Alexander treedt ook veelvuldig op als liedzangeres. Ze werd uitgenodigd in de series van Carnegie Hall New York, de Philadelphia Chamber Music Society, de Wiener Musikverein, de Wigmore Hall in Londen, het Amsterdamse Concertgebouw en de Vocal Arts Society in Washington DC. Haar omvangrijke discografie bij de labels Etcetera, Philips, Sony, Teldec en BMG omvat Händels Giulio Cesare, Apollo e Dafne, Samson en Theodora; Mozarts Don Giovanni en Idomeneo, liederen van Barber, Mozart, Bernstein, Ives, Copland, Strauss, Diepenbrock, Castelnuovo-Tedesco, Puccini en Villa-Lobos, Robert Heppener en de met een Edison bekroonde opname van de orkestliederen van Andriessen.
Roberta Alexander is een bijzonder interprete van Amerikaanse muziek, wat ook tot uitdrukking komt in haar CD's Songs my Mother taught me, With You (een anthologie van Broadway-songs) en Leonard Bernstein Songs, die tot stand kwam na een ontmoeting met de componist.
Tenor Marcel Reijans begon in 1990 zijn zangstudie aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam bij Margreet Honig en vervolgde zijn opleiding aan het befaamde Curtis Institute of Music in Philadelphia, waar hij in 1996 afstudeerde. In datzelfde jaar won hij het Cristina Deutekom Concours en vertegenwoordigde hij Nederland bij de Cardiff Singer of the World Competition. Zowel in opera als ook in recitals en oratoria treedt hij sindsdien regelmatig op in Europa en de Verenigde Staten en zijn repertoire omvat muziek uit alle stijlperioden van de 17e tot en met de 20ste eeuw. Hij was te gast op diverse festivals, variërend van het Grachtenfestival en het Oude Muziek Festival tot aan de befaamde festivals van Aix-en-Provence, Tanglewood en de BBC Proms. Hij werkte o.a. samen met dirigenten als Barenboim, Bychkov, Chailly, Eschenbach, Eötvös, Gergiev, Haenchen, Hengelbrock, Jacobs, Koopman, Ozawa, Rattle, Renes, Soustrot, Spanjaard, de Vriend, de Waart en van Zweden. Hij zong o.a. met het Chicago Symphony Orchestra, Koninklijk Concertgebouworkest, Rotterdams Philharmonisch Orkest, Boston Symphony Orchestra, Staatskapelle Dresden, Radio Filharmonisch Orkest, Birmingham Symphony Orchestra, het Residentie Orkest en het Combattimento Consort. Marcel Reijans wordt veelvuldig gevraagd voor Mozartrollen als Ferrando Così fan tutte (Hamburgische Staatsoper, Semperoper Dresden, Schwetzinger Festspiele), Don Ottavio Don Giovanni (Liceu te Barcelona, New York City Opera, De Nederlandse Opera), Tamino Die Zauberflöte (Liceu te Barcelona, Boston Lyric Opera, Opéra National de Lyon) en de titelrol in Mitridate (cd-opname). Verder zong hij onder meer Tom Rakewell The Rake's Progress (Nationale Reisopera), Fenton Falstaff (Hamburgische Staatsoper), Chevalier de la Force Dialogues des Carmélites, Walther von der Vogelweide Tannhäuser, Raaff Raaff (De Nederlandse Opera), Jones Johnny & Jones (Dresdner Musikfestspiele) en Candide Candide (Nationale Reisopera). Op het concertpodium is Marcel Reijans onder andere te beluisteren in Elias en Paulus (Mendelssohn), Weihnachtsoratorium (Bach), The Messiah (Händel), de Johannes en Matthäus Passion (Bach), de Negende Symphonie en Mis in C groot (Beethoven), Requiem en Kröningsmesse (Mozart), Die Schöpfung (Haydn) en Serenade for Tenor and Horn (Britten).
Pianiste Reinild Mees concentreerde zich na haar opleiding bij Gérard van Blerk, Noël Lee en Malcolm Frager op het begeleiden van zangers en instrumentalisten in recitals. Zij treedt regelmatig op in de belangrijkste Europese muziekcentra aan de zijde van solisten als Olaf Bär, Konrad Jarnot, Camilla Nylund, Jochen Kupfer, François Le Roux, Iwona Sobotka, Piotr Beczala, Urszula Kryger, Amanda Roocroft, Claudia Barainsky, Anna Korondi, Johannette Zomer, Marcel Reijans en vele anderen. Ook is zij vaak te horen en te zien in radio- en televisie-uitzendingen.
Naast het begeleiden van masterclasses van zangers als Elisabeth Schwarzkopf, Irmgard Seefried, Grace Bumbry en Galina Vishnyevskaya speelde Reinild ook vaak als begeleidster bij internationale competities. Als vocal coach gaf zij les op het Amsterdamse Sweelinck Conservatorium, het Europese Centrum voor Opera en Vocale muziek te Gent, de Opera Studio Nederland en aan de faculteit muziek van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
Voor het platenlabel Channel Classics maakte Reinild Mees een vijftiental cd's met onder andere liederen van Schumann, Schreker, Respighi, Elgar en Szymanowski, waarvoor zij zeer lovende recensies ontving in internationale muziekbladen als Gramophone, Fono Forum, Musica en Luister. In 2004 kreeg zij de Szymanowski Award en de onderscheiding Merit of Polish Culture voor haar initiatief tot het uitbrengen van Karol Szymanowski's complete liederen op vier cd's. In 2004 werden deze cd's bekroond met de Fryderyk Award voor de beste opname van Poolse muziek, de meest prestigieuze muziekprijs in Polen. Ook nam zij verschillende cd's op met liederen van Schumann en Mendelssohn, waarbij zij historische instrumenten (o.a. een Erard vleugel uit 1847) bespeelde, en recentelijk een cd met Chinese liederen.
In 1998 richtte Reinild Mees de Stichting Het 20ste-eeuwse Lied op, om het vocale oeuvre van 'vergeten' liedcomponisten uit de vorige eeuw weer onder de aandacht te brengen. Als artistiek leider van deze stichting stelt Reinild Mees programma's samen onder de titel 'Spotlights'.
Trompettist Tonnie Kievits werd in 1961 geboren in Millingen a.d. Rijn. Hij studeerde trompet aan het Stedelijk Conservatorium in Arnhem bij Dick Teunissen en Peter van Loo.
Vanaf 1981 speelt Tonnie Kievits bij Het Gelders Orkest, vanaf 1988 als 1e solo-trompettist. Hij trad ook vaak als solist op bij Het Gelders Orkest, onder andere met het Trompetconcert van Joseph Haydn, het Concert nr.1 voor piano en trompet van Dmitri Sjostakovitsj, The quiet city van Aaron Copland, het Concerto in modo antico van A. Panufnik en het Trompetconcert van A. Arutiunian.
Tonnie Kievits is tevens lid van het Nederlands Koper Ensemble en van het Het Gelders Orkest Koper Kwintet. Daarnaast is hij Hoofdvakdocent Trompet aan het Conservatorium ArtEZ in Arnhem.
Naast zijn optredens bij Het Gelders Orkest speelt hij regelmatig bij het Radio Filharmonisch Orkest, het Radio Kamer Orkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Nederlands Blazers Ensemble. Hij werkte mee aan talloze radio-, CD- en televisieregistraties. Als speciale gast speelde Tonnie Kievits de 'Holztrompete' in Tristan und Isolde van R. Wagner bij De Nederlandse Opera met het Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Simon Rattle.
|
|
|
